زن خارج شده و ديگرى وى را نمىتواند ملزم به هم خوابگى با همسرش كند ولى در عين حال اين مقدار از حكم ايلاء باقيست كه اگر مرد قبل از انقضاء عدّه با او نزديكى نمود كفّاره بعهده‌اش مىآيد . در نتيجه بايد گفت : اگر مرد در عدّه و قبل از سپرى شدن آن به زن رجوع نمود تحريم باقى بوده و حقّ نزديكى با او را ندارد . قوله : لخروجها عن حكم الزّوجيّة : ضمير در [ خروجها ] به زوجه راجعست . قوله : انّ هذا الحكم ثابت : مقصود از [ هذا الحكم ] زوال حكم ايلاء است . قوله : و ان عقد عليها ثانيا : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير فاعلى در [ عقد ] به زوج ايلاءكننده راجع مىباشد و ضمير مجرورى در [ عليها ] به زوجه بر مىگردد . قوله : فى العدّة : يعنى عدّه طلاق بائن . قوله : لانّ العقد لم يرفع حكم الطّلاق : و از جمله احكام طلاق بائن اين بود كه ايلاء و احكامش را زائل نموده است . قوله : كما لو وقع بعد العدّة : ضمير در [ وقع ] به عقد راجع است . قوله : خرج من حقّها : ضمير در [ خرج ] به زوج و در [ حقّها ] به زوجه راجعست و مقصود از خروج زوج از حقّ زن اينست كه نمىتوانند مرد را بر مقاربت اجبار نمايند . قوله : فلو راجع فيها : ضمير در [ راجع ] به زوج و در [ فيها ]